3 بیماری افزایش دهنده خطر مرگ ناشی از کبد چرب

محققان دریافتند فشار خون بالا با بالاترین خطر مرگ ناشی از بیماری کبد چرب مرتبط است.

دکتر «متیو دوکویچ»، محقق ارشد و فلوشیپ پیوند کبد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در یک نشست خبری گفت: «تاکنون تصور می‌شد که دیابت مهم‌ترین مشکل سلامتی برای بیماران کبد چرب است که این یک بینش کلیدی است.»

محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه گفتند که بیش از یک سوم جمعیت جهان به بیماری کبد چرب مبتلا هستند که به عنوان بیماری کبدی استئاتوز مرتبط با اختلال متابولیک یا MASLD نیز شناخته می‌شود.

این بیماری زمانی رخ می‌دهد که چربی در کبد تجمع می‌یابد و در نهایت باعث آسیب بافتی و ایجاد اسکار می‌شود. محققان گفتند که این بیماری معمولاً با یک یا چند مورد از پنج مشکل سلامتی دیگر مرتبط است: چاقی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، قند خون بالا و کلسترول HDL پایین.

برای اینکه مشخص شود کدام یک از این مشکلات سلامت برای بیماران کبد چرب خطرناک‌تر است، محققان سلامت نزدیک به ۲۲۰۰۰ نفر را که بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸ در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه شرکت کرده بودند، پیگیری کردند.

محققان خاطرنشان کردند که از بین بیماران، ۹۹٪ دارای اضافه وزن یا چاقی بودند. محققان مشکلات سلامت بیماران را با سوابق مرگ مقایسه کردند تا ببینند کدام یک تاثیرگذارتر است.

نتایج نشان می‌دهد که فشار خون بالا خطر مرگ بیمار مبتلا به کبد چرب را ۴۰٪، پیش دیابت یا دیابت نوع ۲ ۲۵٪ و کلسترول HDL پایین ۱۵٪ افزایش می‌دهد.

دکتر «نورا ترالت»، محقق ارشد و متخصص کبد در دانشکده پزشکی کک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در یک بیانیه خبری گفت: «MASLD یک بیماری پیچیده است و دانستن اینکه کدام جنبه‌های MASLD ممکن است منجر به نتایج ضعیف‌تر شود، می‌تواند به ما کمک کند تا بهترین مراقبت ممکن را به بیماران ارائه دهیم.»

این مطالعه همچنین نشان داد که با افزایش این مشکلات سلامتی، خطر مرگ افزایش می‌یابد.

این مطالعه نشان داد که یک بیمار دارای اضافه وزن یا چاق با دو مشکل سلامتی اضافی، ۶۶٪ خطر مرگ بیشتری دارد. کسانی که سه مشکل دارند، ۸۰٪ خطر بیشتری دارند و کسانی که چهار مشکل دارند، خطر مرگ آنها بیش از دو برابر است.

در نهایت، محققان دریافتند که خطر مرگ مرتبط با بیماری کبد چرب با افزایش شاخص توده بدنی (BMI) فرد افزایش می‌یابد. BMI تخمینی از چربی بدن بر اساس قد و وزن است.

محققان نتیجه گرفتند: «این یافته‌ها نشان می‌دهد که وجود عوامل خطر قلبی-متابولیک فردی در بیماران مبتلا به MASLD ممکن است برای اولویت‌بندی درمان مورد استفاده قرار گیرد.»