افزایش خطر مرگ و آلزایمر در افراد با مغزهای پیر

نتایج نشان می‌دهد که داشتن مغزی بسیار پیر، خطر مرگ فرد را در یک دوره تقریباً ۱۵ ساله تقریباً سه برابر می‌کند.

در عین حال، محققان دریافتند افرادی که مغزهای بسیار جوان دارند، ۴۰٪ خطر مرگ زودرس کمتری دارند.

«تونی ویس-کوری»، محقق ارشد و مدیر طرح ابتکاری تاب‌آوری مغز در دانشگاه استنفورد، گفت: «به عبارت دیگر، سن بیولوژیکی مغز نقش بسیار مهمی در تعیین مدت زمان باقی مانده برای زندگی یک فرد دارد.»

او گفت: «مغز دروازه‌بان طول عمر است. اگر مغز پیری دارید، احتمال مرگ افزایش می‌یابد. اگر مغز جوانی دارید، احتمالاً عمر طولانی‌تری خواهید داشت.»

تحقیقات قبلی نشان داده است که بدن یک فرد می‌تواند سریع‌تر از آنچه در تاریخ تولدش منعکس می‌شود، در اثر فرسودگی پیر شود. اساساً، سن بیولوژیکی یک فرد می‌تواند پیرتر از سن تقویمی او باشد.

برای این مطالعه، محققان نمونه‌های خون نزدیک به ۴۴۵۰۰ نفر از ۴۰ تا ۷۰ نفر شرکت‌کننده در بیوبانک بریتانیا، یک پروژه تحقیقاتی سلامت در مقیاس بزرگ در بریتانیا، را تجزیه و تحلیل کردند.

محققان از پروتئین‌های موجود در نمونه‌های خون برای تخمین سن بیولوژیکی ۱۱ اندام یا سیستم اندامی مجزا برای هر فرد، از جمله مغز، استفاده کردند.

حدود ۶ تا ۷ درصد از شرکت‌کنندگان مغزهای «بسیار جوان» داشتند و نسبت مشابهی مغزهای «بسیار پیر» داشتند.

به‌طورکلی، محققان دریافتند که سن بیولوژیکی هر عضوی احتمال ابتلا به بیماری را افزایش می‌دهد.

به‌عنوان مثال، قلب بسیار پیر، خطر ریتم غیرطبیعی قلب یا نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد و ریه‌های پیر، خطر ابتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه را افزایش می‌دهند.

اما محققان گفتند که ارتباط بین مغز پیر و آلزایمر به‌طور ویژه‌ای قوی بود- بیش از سه برابر فردی که مغزش به‌طور طبیعی پیر می‌شود.

از سوی دیگر، این مطالعه نشان داد که افراد با مغز جوان، یک‌چهارم خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط با مغزهایی که به‌طور طبیعی پیر می‌شوند را دارند.

به‌عبارت‌دیگر، محققان نتیجه‌گیری کردند که فردی با مغز بیولوژیکی پیر، حدود ۱۲ برابر بیشتر از فردی هم‌سن و سال با مغز بیولوژیکی جوان، احتمال ابتلا به آلزایمر دارد.

ویس-کوری گفت: «این نتایج می‌تواند دری به سوی غربالگری‌های پزشکی جدید بگشاید که می‌توانند خطر ابتلای افراد به بیماری‌های مختلف را بر اساس سن بیولوژیکی اندام‌هایشان تعیین کنند.»

وی افزود، تحقیقات آینده همچنین می‌توانند مشخص کنند که آیا داروهای تأیید شده موجود می‌توانند جوانی اندام را قبل از ابتلای افراد به بیماری بر اساس آن اندام پیر، بازیابی کنند یا خیر.