از اهدای کتاب خانواده شهید به وزیر تا شتاب بی‌اندازه مجری

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از فارس,  آئین اختتامیه سی و سومین جشنواره تئاتر فجر با حضور تعدادی کثیری از اهالی تئاتر همراه بود. این مراسم با 30 دقیقه تاخیر آغاز شد و خبرنگاران که دلخوش به بلیت‌های در دستشان ایستاده بودند تا بتوانند با معاون هنری وزیر ارشاد یا وزیر کوتاه صحبت کنند، وقتی وارد سالن تالار وحدت شدند با پرشدن جایگاه‌‌های خود مواجه شدند.

آئین اختتامیه به سرعت پس از قرائت قرآن توسط قاری و پخش سرود جمهوری اسلامی آغاز شد این درحالی بود که بسیاری از میهمانان هنوز در جای خود قرار نگرفته بودند وبسیاری از افراد به بالکن ها راهنمایی می شدند. اولین بخش از مراسم با شتاب و عجله مجری جوایز مرور آثار اهداء شد و در دو بخش بازیگری زن و مرد هیئت داوران هیچ کس را به عنوان بازیگر برگزیده اعلام نکرد.

پس از عجله مجری و اجازه ندادن به برگزیدگان برای صحبت پشت میکروفن، حجازی فر کارگردان کار «ملاقات بانوی سالخورده» پشت میکروفن قرار گرفت و گفت صحبتی ندارد و قصد داشته از این شتاب در اجرا کم کند.

شتاب اجرای بخش اول در حالی خودنمایی کرد که اردشیر صالح پور با تمانینه به شعرخوانی پرداخت و از روی برگه های متعدد شروع به خواندن کرد و این آرامش در سخنان صالح پور طاقت حضار را به لب رساند و در زمان سخنرانی اردشیر صالح پور با تشویق اعتراض خود را به سخنرانی طولانی او ابراز کردند که در نهایت صالح‌پور گفت: یک اصل در تئاتر این است که وقتی بازیگری روی صحنه دیالوگی را می‌گوید، بازیگر مقابل صبر می کند تا دیالوگ را بشنود و به او حرمت می گذارد.

بعد از اهدای جوایز سازمان ها بالاخره یک بازیگر کمدی روی صحنه آمد و فضای جشنواره را به سمت تئاتر سوق داد زیرا تا آن لحظه هیچ خبری از هنر نمایش نبود. اگر صحنه تالار وحدت با پوسترهای بزرگ جشنواره که روی آن به درشتی جشنواره تئاتر قید شده بود مزین نشده بود هیچ تفاوتی میان برگزاری جشنواره تئاتر و یا برگزاری جشنواره فیلم وجود نداشت زیرا تمام بخش ها با پخش کلیپ معرفی می شد و هیچ المانی از تئاتر بر روی صحنه به چشم نمی خورد. تنها هنرمندی در بخشی از برنامه  با اجرای کمدی استندآپ لحظاتی خوش برای حضار فراهم کرد.

تجلیل از خانواده چهار شهید هنرمند از جمله شهید مسعود سهیلی، احمد مقدم، قدرت الله طاهری و غلامرضا کشتکار در بخش دیگر برنامه بود که در این بخش کمی از عجله مجری کاسته شد و اجازه سخن گفتن به خانواده شهید سهیلی داده شد. یکی از بستگان شهید سهیلی با اهدای کتاب تاریخ تئاتر مشهد  که خود آن را نگاشته بود به وزیر ارشاد گفت: سی سال پیش در همین سالن صحبت از کمبودها و نواقص بود امروز هم از کمبودها صحبت می شد از آقای جنتی خواهش می کنم به تئاتر شهرستان ها بها بدهند.

از دیگر مشکلاتی که به چشم می خورد پراکندگی حضور برگزیدگان در سالن و خانواده های شهدا بود.  در جشنواره‌ها تلاش می کنند خانواده‌های شهدا را در ردیف‌های جلوی سالن می‌نشانند اما در اختتامیه تئاتر این رسم رعایت نشد و اعضای خانواده شهدا به سخت خود را به صحنه رساندند.

برادر شهید غلامرضا کشتکار با تبریک سالروز پیروزی انقلاب گفت: از برادر شهیدم جمله ای را به یادگار دارم که در دفترچه خاطراتش نوشته است هنر هواپیماست، هنرمند خلبان و منتقدین هنر خدمه پرواز هستند.

اجرای گروه موسیقی باعنوان «سیاره من» نظر مخاطبان را به خود جلب کرد.

میهمانان خارجی پراکنده در تالار جای گرفته بودند و با توجه به این که هیچ حرکت نمایشی روی صحنه انجام نشد و بیشتر به سخنرانی و اهدای جوایز گذشت جذابیتی برای آن‌ها نداشت و در طول مراسم با یکدیگر صحبت می کردند.

شتاب اجرای برنامه تنها در بخش اهدای جوایز دیده شد که با انتقاد هنرمندان روی صحنه و حضار سالن مواجه شد.