چهره های سرشناس ایرانی در شبکه های ضد انقلاب

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از تبیان, اگرچه اغلب این حضورها تحت عنوان نگاه ورزشی به مباحث مختلف این رشته است اما حتی چنین رویه ای نمی تواند در نهایت به سود کشور ما باشد.

شاید این سخن در نگاه اول مورد تایید برخی از افراد نباشد. فرض این افراد بر این است که در دنیای اطلاعات و رسانه محدودیتی وجود ندارد و بحث کارشناسی ورزش از مقوله سیاست جداست. اما بدون تردید ضمن احترام به نظرات مختلف این را نباید باوری درست دانست.

ما نیز براین باوریم که گفتگو با رسانه ها به ویژه رسانه های خارج از کشور می تواند یک نمره مثبت ارزیابی شود. این که رسانه ای خارج از مرزهای ایران دست نیاز به سوی کارشناسان ایرانی دراز کند قطعا با دید مثبت همراه خواهد بود . اما این خیالی خام است که باور کنیم رسانه هایی که هزینه آنها از جایی تامین می شود که طی سالیان دراز هدفی جز ضربه زدن به ایران نداشته اند در این بخش خیلی به دنبال بیان واقعیت ها باشند. به این دلیل هم هست که غالبا برنامه هایی با محوریت انتقاد شدید از فضای موجود در دستور کار تهیه کنندگان رسانه های معاند قرار دارد.

کمتر دیده و یا شنیده ایم که این گونه از رسانه ها تعادلی در کار خود داشته باشند و بیشتر شکل سیاست زده دارند. درست به همین دلیل هم هست که نمی توان به آنها اعتماد داشت.

در ایام اخیر اگرچه در برنامه های ورزشی با حضور برخی چهره های آشنای ورزش ایران آنها با مسئولیت شناسی کمتر دم به تله متولیان این برنامه ها داده اند اما کیست نداند که صرف حضور این افراد مهر تایید به حساب می آید. ضمن این که دعوت های گزینشی که البته در شرایط صحیح امری عادی محسوب می شود در جدال موجود نشان می دهد که آنها هرگز تریبون خود را در اختیار کسانی قرار نخواهند داد تا آزادانه عقاید خود را مطرح کنند.

با این که طبق اطلاعات ما وزارت ورزش با صدور اطلاعیه ای از اهالی ورزش خواسته تا در خصوص مصاحبه با رسانه های معاند پرهیز کنند اما هر از چندگاهی شاهدیم این اتفاق رخ می دهد و در ایامی شدت زیادی به خود می گیرد. اگر از کنار افرادی که به هر دلیل جلای وطن کرده اند و با انتخاب مسیری خاص تن به این مصاحبه ها می دهند عبور کنیم-که البته امیدوار آنها نیز به هر دلیل تن به ضدیت با وطن ندهند- اما جالب اینجاست که افرادی با داشتن سمت رسمی در ورزش به این گونه مصاحبه ها مبادرت می ورزند.

همان گونه که در اول مطلب به آن اشاره شد این موضوع از دو منظر نگران کننده است. اگر بخش اول آن سوء استفاده رسانه های معاند و بر عکس جلوه دادن واقعیات است از سوی دیگر رسانه های داخلی به ویژه صدا و سیمای جمهوری اسلامی به این ماجرا دامن می زنند.

متاسفانه شکل انحصاری آن هم از نوع ارتباطات شخصی استفاده ازبه ظاهر کارشناسان ورزش باعث شده تا جمع کثیری از کارشناسان علاقه مند به این عرصه فرصت بیان نظرات و عقاید خود را نداشته باشند. به این ترتیب برخی گمنامان عرصه ورزش به اسم دکتر و مهندس و... همه برنامه های ورزشی تلویزیون را قبضه کرده اند و چهره های شناخته شده و امتحان پس داده ورزش راهی به این برنامه ها ندارند. بخش دوم نگرانی ها اینجا شکل می گیرد که این کج سلیقه گی و خاصه خرجی ها باعث کدورت اهالی ورزش و ترغیب آنها به مصاحبه با رسانه های معاند می شود. خوشبختانه با وجود زمان فراوان برنامه های ورزشی و تاسیس شبکه ورزش می توان در این مسیر دارای طرحی مناسب بود. نباید ارتباطات خاص افراد و یا لابی های پشت پرده کاری کند که صدا و سیمای جمهوری اسلامی که ازآن احاد مردم است تنها در انحصار چند نفر خاص باشد.

به طور قطع و یقین این ماجرا ابعاد وسیعی دارد که باید برای آینده بهتر ورزش به آن نظر کنیم. در این باره هر کس می تواند نظرات اصلاحی خود را مطرح کند. اما فراموش نکنیم آنچه در این بین باید مورد نظر باشد سالم سازی و شایسته سالاری در فضای ورزش است که امیدواریم هر چه زودتر در فضای ورزش کشورمان شاهد پررنگ تر شدن آن باشیم.