شهید شهاب الدین اربابی، شهیدی که مشگل گشای مردم بود

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از خاورستان,در ادامه معرفی شهدای استان خراسان جنوبی، این بار خاورستان شهیدی از توابع شهرستان نهبندان را معرفی می کند.

شهید شهاب الدین اربابی در سال 1342 در قريه بصيران از توابع نهبندان متولد شد و در سال 1349 در مدرسه شوكتيه شهرستان بيرجند تحصيلات خود را آغاز كرد.

پنج سال اول را با وضعيت ممتاز درسی سپری کرد و آنگاه مقاطع راهنمائی و دبيرستان را در همين شهرستان پشت سر گذاشت. این شهید پس از اخذ ديپلم در دانشكده كشاورزی مشهد تحصيلاتش را ادامه داد و سپس جهت انجام خدمت مقدس سربازی راهی خطه محروم بلوچستان شد و در جهاد سازندگی مشغول به فعاليت گرديد و در جهادسازندگی نوك آباد از توابع شهرستان خاش مشغول بكار شد.

آنگاه پس از يكسال تلاش مجدانه به جهاد شهرستان خاش آمد و مدتی را در خدمت به محرومين آن شهرستان سپری کرد و تا زمان شهادت مسئوليت جهاد سازندگي را عهده‌دار بود.

دوستي او با مردم جنبه مادی نداشت بلكه در اين امر رضای خدا را در نظر می گرفت

از عمده خصوصيات شهيد چهره بشاش و مهربانش بود كه در اولين برخورد خودنمائی می كرد او ارتباط بسيار نزديك و برادرانه‌ای با مردم منطقه و مجموعه افرادی كه با او سر و كار داشتند برقرار کرده بود، بطوری كه آنها او را عضوی از خود می دانستند تا جايی كه به برادران جهادگر تاكيد مي کرد كه با هركس در منطقه برخورد کردید يا مشكلی برايتان پيش آمد بگويند از دوستان شهاب الدين هستيم دوستی او با مردم جنبه مادی نداشت بلكه در اين امر رضای خدا را در نظر می گرفت.

ترس و خوف از احدی به دل راه نمی داد در مسائل مادی دست همكاری بسوی مستمند و محتاجی دراز می كرد و همين مساعدتها موجب شده بود كه پس از چهار سال خدمت در جهاد سازندگي جز چند تكه اثاثيه مختصر چيز ديگری در اختيار نداشته باشد.

اين اواخر مجدانه درصدد ازدواج بود و شايد مناسب نبود كه روح پاكش به ازدواج دنيوی محدود گردد و می دانست در سرای جاويد بر اين مهم توفيق می يابد .

آری مجموعه خدمات خالصانه او موجب شد كه سرانجام در هفدهم ديماه سال 1370 به دست شب پرستان كوردل و اشرار به شهادت برسد .  

وصیت نامه شهید شهاب الدین اربابی

ولا تحسَبنَ الذینَ قُتِلوا فی سبیل اللهَ بَل احیاءِ عِندَ رَبهم یُرزَقون

(نمیرند کسانی که در راه خدا کشته شده اند بلکه زنده اند و نزد پروردگار خود روزی می گیرند.)

به نام خداوند بخشنده مهربان و به نام آن خدایی که پناهگاه بی پناهان است و امید ناامیدان و درود به روان پاک و تابناک خمینی عظیم و کبیر که با قیام خود ایرانیان را از نابودی و گمراهی نجات داد و سلام بر مقام معظم رهبری خامنه ای عزیز که ادامه دهنده راه امام است و سلام و درود بر تمامی خانواده های معظم شاهد، نمی دانم آیا خانواده من نیز به جمع شما خانواده های شریف و بزرگوار خواهد پیوست و این برایم افتخاری بزرگ است ، چون بابت آن باید از جان خود بگذرم، جان خود بدهم تا ایران آزاد شود. جان بدهم و بهشت گیرم، جان بدهم تا باطل نباشد، چه عزّت بزرگی و چه سرانجام نیکی...

مرگ در راه حق شهادت است و شهادت بالاترین آرزو برای ماست.