نخل‌های طبس بر دوش عزاداران حسینی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از فارس,  پرشورترین عزاداری طبسی‌ها در روز عاشورا انجام می‌شود که در این روز دسته‌های عزاداری زودتر از روزهای قبل در خیابان‌ها به راه افتاده و به مجالس عزاداری بیشتری رفته و نوحه‌سرایی کرده و بر سر و سینه می‌زنند.

مردم عزادار طبس که از روزها قبل، با پوشیدن لباس سیاه به استقبال عزای سومین امام خود می‌روند، در روز عاشورا با تزئین تابوت‌واره‌ای مشهور به «نخل» و بر دوش گرفتن و حمل آن، یاد شهدای کربلا را زنده نگه می‌دارند.

دسته‌های عزاداری به تمامی هیأت‌های مذهبی سر می‌زنند و حدود ظهر به انتظار برداشتن نخل در کنار آن می‌مانند. مردم عزادار هم بر طبق یک سنت قدیمی از زیر نخل می‌گذرند.

مردم عزادار از شهر طبس و روستاهای نزدیک هنگام ظهر برگرد میدان امام خمینی(ره) (میدان اصلی شهر) منتظر رسیدن نخل‌ها می‌مانند.

پس از نماز ظهر و عصر که با شرکت عزداران در محل مسجد جامع طبس برگزار می‌شود، اولین نخل (نخل شهر) به وسیله دسته‌های عزادار سینه‌زن و زنجیرزن همه هیأت‌های سطح شهر حرکت داده شده و همراه با سیل جمعیت زن و مرد سیاه‌پوش در حالی که کاروان شتران که طبّالی نیز بر بالای آنها طبل جنگ می‌کوبد و پیش‌قراول کاروان عزادار است به سمت میدان اصلی شهر سرازیر می‌شود.

در بین جمعیت همراه با نخل، دو اسب نیز که با پارچه مخمل سبز و سیاه و طلاجات تزئین شده‌اند به وسیله تعدادی از سادات شهر با کاروان عزاداران حرکت می‌کنند.

دو دسته کفن‌پوش نیز یکی مردان و دیگری کودکان کفن‌پوش با ذکر: «ما کفن‌پوش حسینیم؛ ما همه در شور شینیم» نخل عزای امام حسین(ع) را همراهی می‌کنند.

قامت نخل نیز که از شب قبل به‌وسیله عده‌ای که در تزئین نخل تبحّر دارند به شکل زیبایی با پارچه‌های مخمل سبز و سیاه و گُل و نارنج و شمشاد به زیبایی خاصی تزئین شده است، بردوش مردان قوی‌هیکل که در این کار تخصص دارند در میان جمعیت عزادار حمل می‌شود.

شور و غوغای جمعیت و عزاداران از هنگام حرکت نخل تا پایان آن به ویژه اوج مراسم که معمولاً در میدان اصلی شهر است، وصف‌ناشدنی است و هر بیننده سنگدلی را در مظلومیت امام حسین(ع) متأثر می‌سازد.

نخل شهر پس از عبور از میدان مجدداً به محل اصلی خود که به حسینیه میارزه معروف است برده می‌شود.

در این بین برخی با نذر گاو، گوسفند و شتر و قربانی کردن آن در پیشاپیش عزاداران و نخل که بعداً گوشت آن برای پذیرایی از عزاداران در هیأت‌های مذهبی مورد استفاده قرار می‌گیرد، درصدد سهیم شدنی مضاعف در این عزاداری‌ها هستند.

مردان و زنان عزادار به همراه کاروان شتر و دسته‌های زنجیرزن و سینه‌زن بلافاصله به سراغ نخل محله (فاطمی) می‌روند و با همان ترتیب و شور و شوق نخل نخست، این نخل را نیز بر دوش گرفته و به میدان اصلی شهر می‌برند.

چه بسیار جوان‌هایی که از شدت هیجان و شور حسینی از هوش می‌روند (غش می‌کنند) و بر روی دوش مردم عزادار برای مداوا به خارج از جمعیت منتقل می‌شوند.

این مراسم تا حدود ساعت 14 ادامه می‌یابد و پس از ختم مراسم، عزاداران مهمان هیأت‌های مذهبی هستند و با غذای گرم متبرک پذیرایی می‌شوند.