وقتی گاوچران‌ هم کتاب می‌خواند

به گزارش  پایگاه خبری تحلیلی بیرجند رسا به نقل از ایسنا,این فیلم زندگی این مرد را در سال‌هایی روایت می‌کند که بیماری ایدز به تازگی کشف شده و هنوز جامعه با این بیماری، راه‌های انتقال و پیشگیری از آن آشنا نیست.داستان فیلم مقاومت ران وودروف در برابر بیماری و همچنین شورش او مقابل نظام پزشکی آمریکا و داروهای آزمایشی ایدز است که بسیاری از بیماران را به دام مرگ می‌کشاند. او با آزمایش‌ها و تحقیقات خود داروهای مفیدی را می‌یابد و باشگاهی برای حمایت از بیماران ایدزی ایجاد می‌کند.در این فیلم ران وودروف (با بازی متیو مکوناهی) گاوچرانی است که به سواری بر گاو‌های وحشی و شرط‌بندی روی آن‌ها علاقه دارد. او بسیار بددهن و هتاک است، همچنین روابط بسیار بی‌بندوباری دارد و معتاد به مواد مخدر و الکل است.به علت یک سانحه، وودروف به بیمارستان منتقل می‌شود و بر اساس آزمایش‌هایی که از او گرفته می‌شود، دکترش متوجه می‌شود که او مبتلا به اچ آی وی مثبت است.زمانی که وودروف با این واقعیت مواجه می‌شود، اول آن را رد می‌کند، اما وقتی علائم بیماری بیش‌تر در او ظاهر می‌شود، اولین کاری که می‌کند رفتن به کتابخانه است. او از میان کتاب‌ها، کتاب و مجله‌ای درباره بیماری ایدز پیدا می‌کند، همچنین از آن‌جا که در آن زمان هنوز رایانه‌های خانگی باب نشده‌اند، از کامپیوتر کتابخانه استفاده می‌کند و اطلاعاتی درباره بیماری‌اش کشف می‌کند.صحنه جست‌وجوی او میان کتاب‌ها آن‌قدر عادی به تصویر کشیده می‌شود که برای بینندگان ایرانی هم معمولی به نظر می‌رسد. اما لحظه‌ای این صحنه را در فیلمی ایرانی تصور کنید، مردی که روی خروس‌های جنگی شرط‌بندی می‌کند، هنگام ابتلا به یک بیماری برای شناختن بیش‌تر آن به کتابخانه مراجعه می‌کند!در صورت وجود این صحنه در فیلمی ایرانی احتمالا همه آن را غیرواقعی و مسخره می‌دانند که بیش‌تر شبیه رویا و تخیل است تا واقعیت. حتی اگر بیمار شغل دیگری هم داشته باشد به نظر ما عجیب می‌رسد، چه برسد به یک گاوچران!دلیل این تعجب احتمالا همان چیزی است که در آمار سرانه مطالعه خود را نشان می‌دهد.عام‌ترین تعریف از سرانه مطالعه میانگین مدت زمان مطالعه یک نفر در یک شبانه‌روز است. اما لزوماً همیشه این تعریف صادق نیست و می‌توان به جای مدت زمان از تعداد کتاب‌های خوانده‌شده یا تعداد صفحات خوانده‌شده در طول شبانه‌روز نیز برای تعریف سرانه مطالعه بهره گرفت.متأسفانه هنوز در کشور ما در این زمینه آمار دقیقی در دست نیست و آمارهای اعلام‌شده از سوی مراکز دولتی نوسان بسیار زیادی دارند و گاهی زیادی خوشبینانه به نظر می‌رسنددر نتیجه به نظر می‌رسد جای یک پژوهش علمی و متقن از سوی مرکز آمار ایران خالی است که بتواند با اعلام آمار واقعی سرانه مطالعه در ایران از واقعیت کتاب‌خوانی در ایران پرده بردارد تا مدیران و مسئولان بتوانند کمی بیش‌تر با عمق فاجعه کتاب‌نخوانی در کشور آشنا شوند و فکری به حال آن بکنند.