کاش یک بار روی مادرمان را ببینیم

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از ایسنا، زینب و نازنین زهرا صفری 11 و چهار و نیم ساله، با وجود اینکه تا کنون موفق نشده‌اند دنیای اطراف خود را ببیند، اما به درس خواندن بسیار علاقه داشته و از اینکه می‌تواند به مدرسه بروند، درس بخوانند، در کلاس قرآن شرکت کنند و با مادر بیرون بروند، بسیار خوشحال هستند.

هرچند چشمانشان خاموش است، اما پای صحبت با این دو خواهر که می‌نشینی نگاه معصومانه‌شان و لبخندی که همیشه بر لب دارند آرامشی عمیق به تو می‌دهد، این دو خواهر با وجود تمام مشکلات پیش رویشان دنیایی را در نظر خود تجسم کرده‌اند که شاید درکش در تصور هزاران چشم بینا نباشد.

زینب و نازنین زهرا در خانه‌اي زندگی می‌کنند که از بسیاری از امکانت محرومند، شاید پله‌های زیاد مانعی برای شادی آنها نباشد اما صفا و صمیمیتی که در خانه وجود داشت، رنج عدم امکانات را برایشان بی‌معنا می‌کرد و شاید باخودت بگویی آنها هنوز بچه‌اند و در دنیای کودکانه‌شان به سر می‌برند...

هر چه بود، خواست خدا بود

از مادر دلیل نابینا شدن فرزندان را که می‌پرسی، با بغضی در گلو می‌گوید: دکترها گفتند که عامل نابینایی دخترانم ژنتیکی بوده، دختر اولم که به دنیا آمد  فکر کردم چشمانش رنگی است، بعد از یک ماه متوجه شدم که نابیناست.

برای دختر دومم نازنین زهرا خیلی آزمایش گرفتیم و مدام تحت نظر دکتر بودیم که دختر دوم‌مان مثل زینب نشه، اما هر چه بود خواست خدا بود و نازنین زهرا هم نابینا بود.

او می‌گوید: ازدواج ما فامیلی نبوده و برای درمان دخترانم راه‌های زیادی رفتیم، اما الان با این مساله کنار آمده‌ایم که بچه‌ها قرار است همیشه نابینا بمانند.

مادر زینب ادامه می‌دهد: در مسیر زندگی دخترانم همیشه با آنها بوده و هستم و هرگز حاضر نیستم تنهایشان بگذارم، حتی ساعت‌ها پشت در کلاس درس زینب منتظر آمدنش می‌نشینم.

زینب در حال حاضر حافظ 9 جزء قرآن است

او ادامه می‌دهد: دخترم توانسته با رفتن به دارالقرآن حافظ 9 جزء شود و در حال حاضر مدرک 5 جزء را از دارالقرآن گرفته است.

مادر زینب می‌افزاید: شیوه حفظ قرآن دخترم بر اساس تمرین و تکرار است و بیشتر شب‌ها برای حفظ قرآن برایش وقت می‌گذارم و آرزو دارم دخترم روزی حافظ کل قرآن شود.

سختی تهیه کتاب‌های مرجع ویژه نابینایان

از زینب درخصوص مشکلاتش که می‌پرسی، می‌گوید: تنها دغدغه من داشتن کتابهایم هست که یا ندارم یا دیر به دستم می‌رسد.

او می‌افزاید: تهیه کتاب‌های مرجع ویژه نابینایان و نداشتن دستگاه پرکینز بعلت گران بودن و عدم توانایی خرید مشکلاتی است که همه نابینایان استان با آن روبه رو هستند.

از آرزوهایش که می‌پرسی، دیدن مادر و ظهور امام زمان(عج) را می‌گوید.

زینب می‌گوید: رنگ دنیای من همیشه سبز است، شاید از آدم‌هایی که در زندگی‌ام می‌آیند و می‌روند، هیچ خاطره‌ای به جا نمی‌ماند، جز رنگ‌هایشان که در تصورم برای هریک می‌سازم.

از اوقات بیکاریش که می‌پرسی، می‌افزاید: اوقات فراغتم را با رفتن به کلاس قرآن و حلقه صالحین پرمی‌کنم، به بازی دومینو علاقه دارم و ساعتی از روز با دوستان هم سن و سالم سرگرم بازی می‌شوم.

زینب دوست دارد در آینده مجری شود، در رشته علوم و معارف اسلامی تحصیل کند.

تحصیل در مدرسه عادی برایم سخت است

زینب در حال حاضر در مدرسه عادی درس می‌خواند، او با خط بریل آشنایی دارد، اما معلمش آشنایی نداشته و او مجبور است در طول هفته منتظر بماند تا معلم رابطش با ساعت محدودی که برایش می‌گذارد، اشکلاتش را رفع کند.

زینب می‌گوید: برایم خیلی سخت است که در مدرسه عادی تحصیل کنم، برای همین همیشه دغدغه دارم برای ادامه تحصیل به مشهد بروم، چون هم امکانات برای نابینایان هست و هم مدرسه مخصوص آن‌ها.

او ادامه می‌دهد: از طرفی خانواده‌ام موافق نیستند، چراکه پدرم کارگر هست و توانایی خرج و مخارج تحصیلم را ندارد.

مادرش درخصوص مشکلات مادی و نیاز دختران نابینایش می‌گوید: وضعیت مالیمان مناسب نیست و همسرم ساعت‌ها بیرون خانه کار می‌کند، تنها بهزیستی برای دخترانم مستمری در نظر گرفته و از هیچ ارگان دیگری حمایت نشده‌ایم.

مادرشان می‌گوید: دو دخترم نابینا هستند و باید تمام وقتم را برای آنها بگذارم، من این را قسمت خداوند می‌دانم و باز هم شکر می‌کنم.

روشن‌دلان وسعت دیدشان در برابر وسعت دید چشمان به ظاهر بیدار ما بیشتر از آن چیزی است که تصورش را می‌کنیم.