از تبلیغ رقص باباکرم تا حضور ثابت در ستون یکی از مجلات لایف استایل

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از دولت اعتدال، مسئله الگوگیری جوانان و حضور تأثیر شخصی زندگی ستارگان سینما و تلویزیون را در گزارشی به سمع و نظرتان رساندیم. گزارشی که با محوریت حضور نامتعارف سگ و حیوانات خانگی در زندگی بازیگران سینما بود و اینکه اگر نظارتی بر حضور این افراد نباشد، می‌توان همین زندگی با ابعادی کوچک‌تر را برای زندگی فرزندان خودمان تصور کنیم.

اما در این گزارش اشاره‌ای خواهیم داشت به فعالیت‌های نیمه شخصی مجریان صداوسیما خارج از از حضور رسمی‌شان در صداوسیما و اینکه چه مقدار بعضا این رفتارها با آن رفتارهای رسمی و معنوی در برنامه‌های رسانه ملی مغایر است.

بازگو کردن تاریخچه رقص باباکرم توسط مجری اخبار!

سوسن حسنی دخت مجری اخبار صداوسیما، در صفحه اینستاگرام خود با انتشار تصویری از کارناوال نوروزی در خیابان های نیویورک نوشت:

 از باباکـرم چه میـدانید..؟! باباکـرم شخصی بوده ازلاتهـای قـدیم به اسم رسمی کـرم کـریمی قصاب محله بوده در خیابان سیروس ( بوذرجمهری ) وهمه از او حساب میبردند. وقتی از کوچه پس کوچه های محله گذر میکرده بچه هاى فقیر و یتیمى در طول مسیرش بودند که هر روز به آنها کمک میکرد و با یک آبنبات آنها را خوشحال میکرد , طورى شده بود که این بچه ها اورا دوست داشتند و بابا کرم صدا میزدند. هروقت از دور مى آمد, بچه ها با شادى دست میزدند و میخواندند بابا کرم...بابا کرم... و آقا کرم قصاب هم براى خوشحال کردن بچه هاى فقیر با حرکت سر و گردن و دست (مدل بابا کرم امروزى) از کنار آنها میگذشت. بعدها در کاباره ها با اضافه کردن حرکات دیگر, حرکات بابا کرم را تکمیل و تا هم اینک از رقص هاى ماندگار ایران به جا ماند.

آیا واقعا مجری اخباری که قرار است مواضع رسمی سران نظام جمهوری اسلامی را پوشش بدهد؟ باید با چنین عکسی! تاریخچه رقص بابا کرم را بگوید؟ بین مردم این رفتارها چه بازخوردی دارد؟

وقتی یک شخصی چنین پارادوکسی را می‌بیند آیا مردم نمی‌گوینتد چه دورویی شدیدی بین ظاهر و نهان زندگی شخصی مجریان صداوسیما وجود دارد؟

آزاده نامداری در ستون ثابت یک مجله: مشکل فیلم جنسی، تصنعی و فضای فانتزی حاک بر آن است!

آزاده نامداری مجری تلویزیون ایران که این روزها در یکی از مجلات لایف استایل ستونی ثابت دارد و در قالب روانشناس و مشاور خانواده به خانم ها و آقایان مشاوره می دهد، وقتی مقابل سوال یک خانم درباره اینکه همسرش فیلم های غیر اخلاقی می بیند قرار گرفت، اینگونه پاسخ داد: «این موضوع بسیار دردناکی برای خانم‌هاست و متأسفانه باید بگویم شیوع آن در جامعه کم نیست. مشکل این دست از فیلم ها فضای تصنعی بودن آن و فضای فانتزی حاکم بر آن است که با رنگ و نور بسیار تزئین شده و فرسنگ ها با زندگی واقعی فاصله دارد.»

آیا واقعا خانم آزاده نامداری کارشناس این حوزه است که چنین اظهار نظری می‌کنند؟ برای یک خانم چادری آیا تحلیل فیلم جنسی امر پسندیده‌ای است. آن‌هم در ستون ثابت یک نشریه شبه زرد!

برای همگان روشن است که این فعالیت‌های مجری‌های صداوسیما مانند بازیگران تنها باعث این اتفاق در جامعه می‌شود که حر‌ف‌های این افراد تنها حرف‌های سفارسی در رسانه‌ملی است و زندگی شخصی آن‌ها فرسنگ‌ها با تصویر آن‌ها پشت قاب شیشه‌ای متفاوت است.

این در حالی است که شبیه این دست رفتارهای خارج از سیاست یک رسانه اگر حتی در کشوری مثل انگلیس به وقوع بپوندند با برخورد شدید مواجه خواهند شد. به طور مثال در رسانه‌های بین‌المللی و بعضا داخلی، پیگیری سرنوشت «جرمی کلارکسون» -مجری محبوب برنامه‌ی «تخت گاز» شبکه‌ی بی‌بی‌سی- که چندی قبل با تهیه‌کننده‌‌اش درگیر شده و مشت محکمی هم نثار او کرده و تا اطلاع ثانوی از کار تعلیق شده بود، ادامه داشت و حامیان پرشمار پرمخاطب‌ترین برنامه‌ی سال ۲۰۱۳ و پردرآمدترین برنامه‌ی سازمان رسانه‌ای بی‌بی‌سی، نگران عدم تداوم حضور او بودند.

به هر حال، با اینکه «جرمی کلارکسون» در روزهای پس از این واقعه در چند مورد از طریق ایمیل، پیامک تلفنی و همچنین به شکل حضوری از «تایمون» عذرخواهی کرد، در اواسط تعطیلات نوروز، تونی هال مدیر کل بی‌بی‌سی اعلام کرد که قرارداد آقای «کلارکسون» تمدید نخواهد شد. او تصریح کرد که اتخاذ این تصمیم کار آسانی نبوده، اما جرمی کلارکسون از خط قرمزی عبور کرده است که قابل گذشت نیست. جالب آنکه «تایمون» پس از حمله‌ی روز چهارم مارس، شکایت رسمی علیه «جرمی کلارکسون» مطرح نکرده و خود «کلارکسون» چند روز بعد موضوع را رسما به مدیران بی‌بی‌سی گزارش داده است.

باید دید روند مطالبه گزینش و نظارت بر هنرمندان و افرادی که رو به روی دوربین می ایستند و قابلیت تبدیل به الگوی جوانان را دارند به کجا می‌انجامد؟ نهادهایی همچون مجلس شورای اسلامی برای نظارت سازمان صداوسیما بر فعالیت شخصی کارکنان خود می‌توانند چه تدبیری بیاندیشند.

نویسنده : ابراهیم همتی