زنان بی حجاب ارزش والا و مقام رفیع خویش را نشناخته اند

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از صبریه ,راهی که اسلام برای رسیدن به این مقصد مقدس پیش پای زنان نهاد، حضور به موقع و اثرگذار در هر دو عرصه خانواده و اجتماع است، البته با حفظ ارزش های معنوی به خصوص حفظ حجاب و همین دیدگاه است که قرن ها بعد مغرب زمین و صاحبان جریان های ظالمانه را به وحشت انداخت! چرا که این تفکر اسلام، راه را بر مکتب انسان مداری و لذت گرایی غریبان می بندد و نظام سرمایه داری آنان را که بر محور فرهنگ برهنگی بر پا شده به خطر می افکند. از این رو غرب برای مقابله با تفکرات اسلامی و حفظ مؤلفه های مکاتب بشری غربی و به منظور عدم الگوگیری زنان غربی از شاخصه  های زن مسلمان با به عبارتی زینبیان حاضر به تخریب چهره و شخصیت زن مسلمان پرداختند.

غربیان، زن مسلمان محجبه را موجودی محروم از موهبت های طبیعی مردان، اشخاصی در ناامیدی مطلق نسبت به زندگی، موجودی بدبخت و اسیر سنت های کهنه که چشم به دنیای متمدن امروز دارد، معرفی می کنند. اما حضور فعال و نجیبانه زنان مسلمان که پای بند به ارزش های اخلاقی و دینی در کلیه عرصه های سیاسی، دینی و اجتماعی، تو دهنی محکمی است به امپریالیسم فرهنگی.
 آری! زنان زینبی عصر حاضر بی هیچ توقع و خواسته ای حاضر می شوند تا کیان و مذهب و شرافت و استقلال خود را پاسداری و حفظ کنند. اکنون شاهد هستیم که این گونه زنان با حرکت متین و اصیل و صبورانه خود همچون زینب کبری(س) در راه حق طلبی و ظلم ستیزی، مسیر و الگویی نو برای زنان جهان ترسیم کرده که بسیاری از تازه مسلمانان اروپاییی و حتی غیر مسلمانان متأثر از آنند.
از حضرت علی(ع) نقل شده است:« در واپسین سال های دنیا که نزدیک به برپایی قیامت و بدترین زمان هاست، زنانی ظاهر می شوند که برهنه اند و خودنمایی می کنند، از راه دین منحرفند به فتنه و گناه و شهوت رانی تمایل دارند، حرام را حلال می کنند و سرانجام، جای آنان در دوزخ است.»
این گونه آسیب های اجتماعی که ماهیتی غربی دارند به سست شدن نهاد خانواده و افزایش نرخ طلاق که خود، نوعی از کج روی در روابط اجتماعی است، منجر خواهد شد. یکی از علل عمده چنین معضلاتی، عدم نگاه جامع به شخصیت زن است. استاد شهید مرتضی مطهری در این باره می گوید:« حقیقت این است که بدبختی ها و سیه روزی های قدیم زن، غالبا معلول این جهت بود که انسان بودن او به فراموشی سپرده شده بود و بدبختی های جدید او از آن جهت است که عمدا و سهوا زن بودن او موقعیت طبیعی و فطری اش، رسالتش، تقاضای غریزی اش و استعداد های ویژه اش به فراموشی سپرده شده است.»
زن، دُر صدف آفرینش است، اما صد حیف که عده ای از زنان به ویژه زنانی که پوشش و حجاب خود را رعایت نمی کنند، ارزش والا و مقام رفیع خویش را نشناخته اند و با آرایش و خودنمایی و عرضه خود به عنوان کالایی لذت بخش، شکار هوس بازانی می شوند که حیوانات را برتری داده و بر می گزینند. عفاف و پوشیدگی برای زن، هم چون سد و حافظی است که در سایه آن از هر سوء استفاده و تحقیری در امان می ماند. دین اسلام نمی خواهد زن بازیچه دست شهوت پرستان باشد و ارزش او به میزانی تنزل کند که تنها وسیله ای برای ارضای شهوت به حساب آید. از همین رو، حجاب را بر او واجب نموده و شخصیت انسانی او را از آسیب های فردی و اجتماعی حفظ کرده است.