اقتصادی که با توافق ژنو بهبود نیافت

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از دانا، هنگامیکه در سوم آذرماه سال 92 خبر توافق هسته ای ایران و کشورهای 5+1 منتشر شد، برخی در کشور به همراه رسانه های همسویشان در بوق های تبلیغاتی خود دمیدند و طوری این موضوع را منتشر کردند که گویا تاکنون تمامی مشکلات کشور به خصوص در حوزه ی اقتصادی به دلیل وجود تحریم ها بوده و با این توافق شاهد مدینه فاضله ی اقتصادی در کشور خواهیم بود!!!

فارغ از ابهامات موجود در توافقی که با گذشت نزدیک به یک سال تاکنون برطرف نشده و عهدشکنی های مکرری که در طول این مدت از طرف مقابل اتفاق افتاد، رهبر معظم انقلاب نیز بارها در سخنرانی های خود در جمع مسئولین و مردم، گره زدن حل مشکلات اقتصادی کشور به این توافق را امری غلط دانسته و تنها راه حل موجود را استفاده هرچه بهتر و بیشتر از ظرفیت های داخلی و حرکت به سمت تحقق اقتصاد مقاومتی دانسته اند.

این در حالی است که کارشناسان اقتصادی نیز بر این باورند که بخش اعظم مشکلات موجود در حوزه اقتصادی کشور، داخلی بوده و ناشی از سوء مدیریت ها و عدم استفاده حداکثری از توانمندی‌های درونی بوده و ارتباط دادن اقتصاد کشور به توافقات ژنو یک بازی روانی است.

آمارها و اطلاعات اقتصادی که طی این مدت از سوی دستگاه‌های متولی ارایه شد حاکی از آن است که توافق ژنو آن تاثیری که برخی افراد در جامعه القا کردند را نداشت؛ به طوری که تنها شاهد آزادسازی بخشی از 2/4 میلیارد دلار از پولهای به ناحق بلوکه شده متعلق به خود ایران و محدود تعلیق‌هایی در چند حوزه بوده ایم و مشکلات اقتصادی کشور مانند تورم، اشتغال، رکود، مشکلات بخش تولید و... همچنان پابرجاست.

آنچه که مسلم است و باید مورد توجه دولت‌مردان قرار گیرد اینکه باید ظرفیت های عظیم کشور در بخش های مختلف مورد شناسایی و بکارگیری قرار گرفته و با اجرای سیاست های ابلاغی اقتصاد مقاومتی، در جهت تحقق این مهم گام برداشت؛ چرا که در این صورت تنها امید دشمن جهت تحقق اهدافش به یاس  مبدل خواهد شد  و سهم مردم نیز در اقتصاد با افزایش درآمد، اشتغال و سرمایه گذاری آنها در بخش های گوناگون بهبود پیدا می کند.

در حقیقت نباید مسئولین کشور به دنبال رفع تحریم ها باشند تا در آن صورت کاری انجام بدهند؛ بلکه باید تمام کار و تلاش خود را در جهت رونق اقتصاد داخلی و تولید به کار ببندند تا از این طریق تحریم ها را بر اقتصاد کشور بی اثر کنند.

مصطفی بهرام بیگی