«روحانی» به سبک «احمدی نژاد»

وقتی که انتخابات یازدهم ریاست جمهوری نزدیک شده بود، اکثریت آقای روحانی را نزدیکترین فرد به آقای هاشمی رفسنجانی و بالطبع دورترین فرد و نقطه مقابل با آقای احمدی نژاد میدانستند، تقابلی که هر چه میگذرد به شباهت نزدیک تر میشود.

در همان دوران تبلیغات بود که در برنامه تلویزیونی مناظرات حملات شدید روحانی به دیگر کاندیداها یاد سال 88 را زنده کرد، پاسخ های روحانی به مجریان تلویزیونی که به صورت سؤال مطرح میشد باز هم بیشتر ما را به یاد مصاحبه های احمدی نژاد می انداخت.

خارج از صحت و سقم ادعاهای روحانی در این مدت و داوری کارهای درست یا نادرست احمدی نژاد و روحانی، آنچه که بیشتر جلب توجه کرد کارهایی از جناب آقای دکتر روحانی است که یاد و خاطره دکتر محمود احمدی نژاد را زنده کرد.

دولتی که قرار بود ادب را رعایت کند و با مخاطبش و بلکه منتقدش انصاف را رعایت کند و ادبیاتی که «... آن لولو برد» را عوض کند «بزدلان» را «به جهنم» فرستاد.

دولتی که منتقد آمارهای گذشته بود و آن را دروغین می شمرد اینک دائماً از آمار و ارقامی صحبت می کند که به نظر آنچنان با واقعیت سنخیتی ندارد چه در تورم و چه در مورد رکودی که ظاهراً دیگر وجود ندارد. در حالی که این دولت، آن دولت را متهم به دست بردن در آمار و بازی با الفاظی چون «ظرفیت تولید» به جای «تولید» می کرد اینک خود از منابعی خاص و غیر رسمی آمارش را تهیه میکند.

آنگاه که قرار بود عزت از دست رفته به پاسپورت ایرانی باز گردد، فرستاده رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران به سازمان ملل ویزا نمی گیرد و در حالی که می خواستیم جهانیان به ما احترام بگذارند هر روز شاهد توهینی جدید، از طرف کسانی هستیم که از ملاقات و دست دادنشان با رئیس جمهور ایران 2 ساعت هم نگذشته است.

صندلی هایی که در سازمان ملل در هنگام سخنرانی رئیس جمهور دولت دهم خالی بود نیز همچنان خالی است!

در حالی که می خواست روزگار «بگم بگم» ها به پایان برسد، «نمی خواهم بازگو کنم»ها دیده به جهان گشودند.

سفرهای استانی آن دولت، که بنا به گفته این دولت با تبلیغات دولتی فراوان و وعده و وعیدهای بی عمل صورت می پذیرفت اینک نیز درحالی صورت می گیرد که هرگاه قرار است کاروان تدبیر و امید وارد یک شهرستان بشود، در و دیوارهای آن شهر مملو است از هزاران بنر تبلیغاتی یک شکل خود جوش مردمی!

صفهایی که برای مرغ بسته شده بود، اینک برای بسته های «امنیت غذایی» بسته می شود. و اینها همه اعتدال است در مقابل تندروی های دولت قبل.

و چندین کار فکری و عملی و گفتاری و رفتاری دیگر که بنا به گفته دوستان بیشتر به عمل دوران قبل شباهت داشت تا به گفته این دوران!

فارغ از بحث عملکرد و نقاط ضعف و قوت این دولت یا آن دولت، آنچه در اینجا بیشتر قرار بود مورد بحث قرار بگیرد، اعمالی بود که بسیاری، احمدی نژاد را با آن مورد تهاجم قرار میدادند، اما حال همان ها دوباره به همان مسلک گرفتار آمده اند، که باید تلنگری به دولت امید و تدبیر زد تا  شعار انتخاباتی خود، «اعتدال»، «تدبیر» و «راستگویی» را با «تندروی»، «شتابزدگی» و «آمارسازی» عوض نکند.

انّ الله یعلم ما تفعلون