خواص چای بابونه

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از مشرق، گیاه معطر، چند ساله به ارتفاع تا ۵۰ سانتیمتر. برگها پرز دار کوچک، متناوب و منقسم به بریدگیهای باریک و نامنظم، پوشیده از کرک. ساقه‌ها خوابیده، استوانه‌ای شکل به رنگ سبز مایل به سفید. گلها مشابه گل مینا با کاپیتولهای منفرد در رأس ساقه. هر کاپیتول دارای دو نوع گل که یکی زبانه‌ای ماده و به رنگ سفید دیگری لوله‌ای هرمافرودیت به رنگ زرد.

قسمت مورد استفاده: سرگلهای خشک

کاربرد درمانی:

چای بابونه برای رفع سوء هاضمه،‌ بی خوابی، گرفتگی عضلانی، مسکن، دردهای شکمی توأم با نفخ، تب و بیقراری اطفال بکار می‌رود. اشتها آور تلخ و محرک معده و یک ماده شستشو دهنده خوب در زخم‌های باز است.

روغن بابونه بصورت خوراکی در کولیک و گرفتگی عضلانی بکار می‌رود. گل آن در تورم، مفاصل دردناک و قسمتهای پینه بسته و سفت شده بطور موضعی مصرف می‌شود.

آثار فارماکولوژیک مشاهده شده: استراگول موجود در گیاه سبب آسیب دیدگی DNA می‌شود که مکانیسم اثر ضدمیکروبی گیاه است. بابونه درموش صحرایی سالم و موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین اثر کاهنده قند خون داشته است .

نحوه و میزان مصرف:

۱- دم کرده: یک قاشق سوپخوری گل گیاه، در یک فنجان آب بمدت نیم ساعت خیسانده شود. در مورد اطفال یک قاشق چایخوری هر نیم ساعت مصرف شود .
۲- تنتور: ۲۰-۱۰ قطره در آب، سه یا چهار بار در روز میل شود .
۳- روغن در مصرف خوراکی: شش قطره بر روی یک حبه قند، میل شود .
۴- روغن در مصرف موضعی: یک اونس، معادل ۱/۳۱ گرم گل خشک یا تازه در روغن زیتون بمدت ۲۴ ساعت خیسانده شود. قبل از مصرف صاف شود.