عشقم را دیدم که دارد می تپد

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا، در عملیات ولفجر 8،سال 64 ، حسن جوادی که متولد یکی از دهات اطراف گازار به نام اسنان است ، به عنوان آمارگر در اورژانس انجام وظیفه می کرد.از جمله افرادی که با او بودند ابوالقاسم  میرجانیان از بچه های طبس بود. او که هنوز لهجه گازاریش از لابلای جملاتی که بیان می کرد خودش را نشان می داد ، می گفت :«ما در واحد پرسنلی خدمت می کردیم و آقای ستوطی که مشهدی بودند مسئول واحدمان بودند و آقای محمد پور هم فعلا جانشین سپاه انصار الرضا هستند،جانشینشان بودند.آقای علی آبادی هم از بچه های بیرجند جانشین دوم بودند،آقای صفایی از بچه های بیرجند به جای آقای علی آبادی بود.» مسئول مستقیم حسن آقا ، محمود شیعه زاده از بچه های طبس بود آن ها در قسمت آمار 5 نصر خدمت می کرد.

آقای جوادی در سال 61 به عضویت سپاه در می آید و 30/8/85 بازنشته می شود در خاطراتش از یک بعد ازظهر  روز های زمستانی هنگامی که در خوزستان بود تعریف می کرد:

ساعت 1 یا 2 بعد ازظهر بود یکی از روز های بهمن 64 جانشین گردان ولی الله را (که اسمش یادم نیست و از بچه های مشهد بود) در حالی که مجروح شده بود، به اورژانس آوردند. وقتی لباس را از تن ایشان کندیم متوجه شدیم که در اثر تیر مستقیم توشیکا،از ناحیه ی قفسه سینه مجروح شده بود.، گلوله از روی سینه طوری عبور کرده بود  که استخوان های سینه به اندازه ضخامت گلوله  رفته بود و خودم قلب ایشان را با ضربان مشاده کردم.

هر چه پزشک اصرار ردن که به پشت جبهه اعزام شود ، زیر بار نرفت و فرمود  که شما باند پیچی کنید. با پانسمانی که در اورژانس  انجام گرفت با پانسمانی که در اورژانس انجام گرفت مجدد برگشت و رفت گردان مشغول  خدمت شد و تا آخرین روزی که ما انجا بودیم ایشان هر دو رزی یک بار  می آمد و باند را عوض می کرد و با همان قلب باز تا آخر عملیات اجام وظیفه کرد.

آقای جوادی که در کردستان و کرمانشاه هم در خدمت دفاع مقدس بوده است و گویا این ماجرا همچنان مثل روز اول در صفه روشن خاطراتش مانده است،به این جا که رسید آهی کشید و گفت:« بعد از جنگ در سال 67 بر اثر جراحاتی که در طول عملیات ها به او وارد شده بود ،در زادگاهش که مشهد بود به لقاءالله پیوست