گفتنی‌های یکی از کوچکترین رزمندگان دفاع مقدس

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از مشرق، علیرضا عزیزیان غروی رزمنده 12ساله دوران دفاع مقدس در گفتگویی با خبرنگار ما در مورد نحوه اعزام خود با آن سن کم اظهار داشت: من 2 بار تلاش کردم برای اعزام به جبهه که به دلیل سن پایین موفق نشدم یعنی هر دوبار از پای اتوبوس بازگردانده شدم؛ بطوری که در شهر ما یعنی کرج دیگر شناخته شده بودم لذا توسط یکی از همشهریان بنام احمد بکان که از شهدای گرانقدر ما نیز هستند از طریق شهرستان نظر آباد از تیپ علی بن ابیطالب علیه السلام که بعداً تبدیل به لشکر شد با دست کاری شناسنامه ام در تاریخ اول تیرماه 1361 راهی مناطق عملیاتی کوشک و حسینیه شدم.
 

وی افزود: من آن ایام امتحانات کلاس دوم راهنمایی را تازه تمام کرده بودم و سنم هم بین 12 و 13 سال بود، پیش از من هم دو برادر دیگر من که آن زمان یکی 15 و دیگری 18 سال داشتند به جبهه رفته بودند؛ البته آنها در لشکر 27 محمد رسول الله صلی الله علیه و اله بودند و یکی از برادرانم هم در عملیات والفجر 1 به شهادت رسید.

عزیزیان در پاسخ به سئوالی در مورد تحمل دوری از خانواده در آن سن نیز گفت: من چندین سال در بسیج محل عضو بودم و اعزام به جبهه آرزوی من بود و خیلی انگیزه هم داشتم ضمن آنکه برادرانم هم قبل از من در جبهه بودند لذا اصلا یادم نمی آید که در آن مدتی که در جبهه بودم برای خانواده دلتنگ شده باشم و بیشتر هم به دلیل فضای روحانی آنجا بود و در واقع خیلی هم خوش می گذشت.

وی در مورد نحوه رضایت گرفتن خود برای اعزام از والدینش نیز گفت: پدر و مادرم با کمال میل به من رضایت نامه دادند، تنها شرط پدرم هم قبولی در امتحانات خرداد ماه بود. برای همین من در آن سال تنها یک ماه و نیم در جبهه بودم و سپس برای ادامه تحصیل به شهرمان برگشتم، البته بیشتر هم به دلیل این بود که چون در خط مقدم بودم و هم در عملیات شرکت کرده بودم، احساس کردم که برای دفعه اول اعزام همین مقدار کافی است.

من 4 بار دیگه هم به منطقه اعزام شدم یعنی تابستان 64، تابستان65، دیماه 65 و عملیات کربلای 5 و نیز خرداد 67 و عملیات مرصاد.
 

عزیزیان همچنین در پایان با اشاره به نقش خانواده ها در تربیت نونهالان و نوجوانان برای داشتن روحیه شجاعت و غیرت گفت: بیشتر به تربیت خانواده هاو محیط خانواده ها باز می گردد و سپس به جامعه، خیلی از رزمنده ها دوست دارند که فرزندانشان مثل خودشان بار بیآیند ولی قطعاً مدرسه، دوستان و تلوزیون و جامعه خیلی روی بچه های امروز تاثیر می گذارد ولی تاثیر خانواده واقعاً در تربیت آنان موثرتر است. آن زمان هم به جز وجود مبارک امام در جامعه، فضای بسیج و مسجد مسائل تربیتی پدر و مادر واقعاً در ما اثر گذار بود برای همین هم مادر من با همه روحیه مادرانه خود خیلی راحت هر سه پسر خود را هم زمان و آن هم در سنین نوجوانی راهی جبهه کرد که فدای اسلام و قرآن شوند.