آیا موشک‌های ایران در تور سامانه ضدموشکی اسرائیل‌گرفتار می‌شوند؟

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از گروه بین‌الملل مشرق ، وقتی انزوای نظامی اسرائیل در سایه شکست آزمایش‌های موشکی  متوالی این رژیم تا پایان سال گذشته میلادی و چهره قدرتمندی که تل‌آویو به دنبال ترویج آن است را با هم مقایسه کنیم، بی‌شک متوجه می‌شویم که این رژیم بذر شکست روانی را برای خودش می کارد. 

تازه‌ترین شکست‌های آزمایش‌های تسلیحاتی اسرائیل شکست آزمایش سامانه حیتس 3 به عنوان بالاترین طبقه از سامانه سپر موشکی اسرائیل (در 4 طبقه) است که تنها فرصت این رژیم برای مقابله با موشک‌های بالستیک میان برد ایران به شمار می‌رود. این ‌سامانه پرهزینه ترین تسلیحات در تاریخ موجودیت رژیم صهیونیستی است و هزینه آن تاکنون بالغ بر 2/2 میلیارد دلار آمریکایی بوده که آمریکا 80% از آن را تأمین کرده است. 

پایگاه خبری العهد در مقاله‌ای به بررسی شکست‌های متعدد سامانه ضدموشکی گنبد آهنین رژیم صهیونیستی در آزمایش موشک‌های شبیه ‌سازی شده شهاب 3 پرداخت و نوشت: در حالی که ایرانی‌ها اخیراً یکی از بزرگ‌ترین مانورهای نظامی زمینی و دریایی و هوایی خود را در مساحت 2  میلیون و 200 کیلومترمربع از تنگه هرمز گرفته تا خلیج عدن و بخش‌هایی از اقیانوس هند با موفقیت  انجام دادند و پیشرفته‌ترین تسلیحات استراتژیک تولید داخل خود را آزمایش کردند، آزمایش‌های مشترک آمریکایی- صهیونیستی با شکست‌های متعدد و تکراری همراه شدند، آن هم در طول فاصله زمانی که از سه ماه تجاوز نمی‌کند.
 

 

شکست مجدد سامانه حیتس 

پایگاه هوایی بلماخیم و یگان آزمایش‌های موشکی مدتی پیش شاهد آزمایش نهایی موشک رهگیر حیتس 3 بود، این پایگاه مرکزی است که یکی از 4 سامانه احتمالی ضد موشکی حیتس قرار است در آن نصب شود، موفقیت این آزمایش می‌توانست یکی از مهم‌ترین سامانه‌های دفاع هوایی برای رهگیری موشک‌های مهاجم را عملیاتی کند. 

مسئولان متخصص و عناصری از وزارت جنگ آمریکا برای مشاهده این آزمایش در محل حضور داشتند، همچنین نمایندگانی از شرکت بویینگ، شرکای صنایع هوایی اسرائیل در توسعه و تولید سامانه حیتس 3 و همچنین شرکت‌های التا و البیت و الیسرا صهیونیستی در این منطقه حاضر بودند تا آزمایش نهایی سامانه موشکی پس از شکست در آزمایش سپتامبر گذشته را مشاهده کنند. قرار بود این سامانه ضدموشکی سرزمین‌های اشغالی را از تیررس موشک‌های ایرانی شهاب 3 محافظت کند. 

خبرگزاری‌ها برای پوشش آزمایش پیشرفته‌ترین توسعه تسلیحاتی و تکنولوژی مشترک آمریکا و اسرائیل آماده بودند، صهیونیست‌ها نیز آماده بودند تا برترین محافظ خود را در برابر تهدیدات موشک‌های بالستیک ایران ببینند، حیتس 3 که به عبری "نیزه" ترجمه می شود، عملاً نسل سوم پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاع موشکی بود که می‌توانست آسمان رژیم صهیونیستی را حفظ نماید. روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت به نقل از برخی منابع در وزارت جنگ اسرائیل نوشت این ‌سامانه می‌تواند اسرائیل را در برابر حملات موشکی امن ترین کشور در جهان قرار دهد. این سامانه بنا بر ادعای صهیونیست‌ها می‌توانست موشک‌های بالستیک مهاجم نظیر شهاب 3 را در خارج از جو هدف قرار داده و منهدم ‌کند. 

طراحی کنندگان سامانی موشکی حیتس ادعا کردند که این سامانه می‌تواند موشک‌های بالستیک ایران را حتی قبل از رسیدن به حریم هوایی رژیم اشغالگر قدس منهدم کند، این عملاً به آن معناست که عملیات رهگیری موشک‌های مهاجم باید در آسمان عراق و حتی قبل از رسیدن به اردن صورت گیرد. 
 

 

منابع رسمی رژیم صهیونیستی موفقیت آزمایش سامانه ضدموشکی رهگیری را اعلام و تأکید کردند این سامانه توانسته موشک هدف را رهگیری کند، اما کمتر از یک ساعت بعد مشخص شد که این بیانیه دروغ بوده است.

واقعیت این بود که آزمایش نهایی این سامانه موفقیتی کمتر از حد انتظار داشت، خبرگزاری رویترز به نقل از یک منبع عالی‌رتبه از شرکت‌کنندگان در این آزمایش از شکست آزمایش خبر داد و تصریح کرد که رادار موشک موفق به قفل کردن بر روی هدف نشد. حتی شمارش معکوس برای پرتاب موشک نیز آغاز شد اما بعد از آن اتفاقی نیفتاد.

رژیم اسرائیل و شریک آمریکایی‌اش البته از شکست آزمایش موشکی در ماه سپتامبر ناامید نشدند و در همین ماه یک آزمایش دیگر نیز انجام دادند که آن هم شکست خورد. آمریکا و اسرائیل سعی کردند این شکست را هم مخفی کنند. به ‌این ‌ترتیب باز هم در دسامبر گذشته این آزمایش را تکرار کردند تا شاید بتوانند آبروی رفته خود را بازیابند. اما آزمایش دسامبر نیز مانند آزمایش پیشین در رهگیری هدف ناموفق بود، البته این بار هیچ موشکی به عنوان هدف از جنگنده ها شلیک نشد و آزمایش ناقص سامانه با پرتاب موشک حیتس 3 بدون هدف به خارج از جو صورت گرفت. 

ناامیدی صهیونیست‌ها با اعلام دروغین "موفقیت" در این آزمایش موشکی از سوی وزارت جنگ رژیم صهیونیستی ادامه پیدا کند، این وزارتخانه در بیانیه خود آزمایش مذکور را خود اقدام بزرگ و رو به جلو خواند که از سوی سامانه دفاع هوایی آمریکا حمایت می‌شود  و می‌تواند سرزمین‌های اشغالی را از تهدیدات موشکی ایران و سوریه و حزب‌الله نجات دهد.
 

 

اسرائیل چند مرحله از تسلیحات موشکی ایران عقب است

پس از این افشاگری شبکه 2 تلویزیون رژیم صهیونیستی در سایت اینترنتی خود اعلام کرد که موشک حیتس 3 برای ره‌گیری موشک "انکور کسوف" هدف حتی شلیک هم نشده است. به‌ این ‌ترتیب شکست دیگری در برابر تهدید موشک‌های بالستیک میان برد ایران رقم خورد.  
رژیم اسرائیل در حالی در انجام این آزمایش‌ها برای مقابله با موشک‌های شهاب 3 شکست می‌خورد که این موشک‌ها در عرف نظامی ایران قدیمی شده است، چرا که بنا بر اخبار اعلام ‌شده نظامی از ایران موشک‌های قدر 110 و سجیل 2 و فجر 3 روی کار آمده اند تا سطح این رقابت‌ها را بیشتر کنند.
 
حیتس جنجالی ترین و پرهزینه ترین پروژه نظامی صهیونیست ها

پروژه تسلیحاتی سامانه ضد موشکی حیتس جنجالی‌ترین پروژه تسلیحاتی در رژیم صهیونیستی است که از اوایل دهه 90 مورد توجه محافل نظامی اسرائیل بوده است، شکست‌های متوالی این پروژه عبارت‌هایی نظیر "بی فایده"، "اسراف" و "شکست" را همواره با نام حیتس همراه کرده است.  

دکتر رووبین بدهتسور یکی از منتقدین جدی سامانه موشکی بود که چند ماه پیش در حادثه‌ای مشکوک کشته شد. بدهتسور مناصب حساس و مهمی در رژیم صهیونیستی داشت و یکی از مهم‌ترین تحلیلگران نظامی این رژیم و استاد دانشگاه تل‌آویو و تحلیلگر نظامی ارشد روزنامه هاآرتص و مدیر مرکز مطالعات راهبردی و امنیت داخلی "غلیلی" بود. وی مواضع مشخصی نسبت به این سامانه داشت و معتقد بود این سامانه باعث می‌شود پول بسیار زیادی هزینه شود.

چرا که نظریه‌ پردازان این سامانه موشکی از جمله داف رفیف پدر معنوی پروژه حیتس معتقد بودند که برای رهگیری یک موشک بالستیک باید 2 موشک حیتس شلیک شود و حتی اگر این 2 موشک به انهدام موشک مهاجم موفق نشوند، سومین موشک حیتس نیز باید شلیک شود. به این ترتیب [با احتساب سه موشک شلیک شده]هزینه رهگیری هر موشک مهاجم 9 میلیون دلار خواهد بود که به اعتقاد بدهتسور رژیم اسرائیل نه در زمان جنگ و نه در زمان صلح نمی‌تواند از عهده چنین هزینه‌ای برآید. 

این در حالی است که تلاش برای جایگزین کردن موشک هدف "انکور کسوف" به جای "انکور کحول" برای شبیه‌سازی موشک شهاب 3 نیز کاملاً موفق نبوده است، موشک انکور کسوف بزرگتر و پیشرفته تر از انکور کحول است و شرکت سازنده آن اعلام کرده که برای شبیه بودن به موشک شهاب 3 آن را تولید کرده است.  

حتی اگر بگوییم ویژگی‌های مشترک آن تا حدی شبیه شهاب 3 است، اسرائیل در مورد موشک‌های قدر و سجیل و فجر 3 که بنا بر گزارش‌های صادرشده از ایران مهم‌ترین موشک‌ها برای تخریب رژیم صهیونیستی است، چه کار خواهد کرد؟
 
شاخص های توان موشکی ایران

موشک شهاب 3 بردی بالغ بر 1300 کیلومتر دارد و با سوخت مایع کار می‌کند، سرعت فرود این موشک به 2300 متر بر ثانیه می‌رسد. موشک قدر 110 نیز با سوخت مایع کار می‌کند و 2000 کیلومتر برد دارد. سکوهای سوخت‌گیری این موشک در زیر زمین قرار دارد و به‌ این ‌ترتیب هیچ فرصت زمانی برای تعیین مکان سکو‌ها به دشمن داده نمی‌شود. قسمت جلوی موشک قدر مخروطی شکل است و عملیات پرتاب را تسهیل کرده و مقاومت هوا را کاهش می‌دهد.
 

 

 
برد سجیل 2 نیز بالغ بر 2000 کیلومتر است و با مخلوطی پیشرفته از سوخت مایع و جامد کار می‌کند، این موشک بخشی از پروژه عاشورا است و تنها در چند دقیقه می‌تواند آماده پرتاب شود، این موضوع احتمال تعیین محل پرتاب را کاهش می‌دهد. این موشک در 2 مرحله فعال می‌شود، مرحله اول در زمان پرتاب است که با سوخت جامد کار می‌کند و در مرحله دوم که تعیین هدف و رهبری آن است با سوخت مایع کار می‌کند. سجیل بعد از پرتاب از جو زمین خارج شده و با سرعتی نزدیک به 4300 متر بر ثانیه به جو باز می‌گردد. سرعت بالای این موشک امکان هدف قرار دادن آن‌ را تقریباً غیر ممکن کرده است.
 

 

موشک فجر 3 با سوخت مایع کار می‌کند و 2000 کیلومتر برد دارد، این موشک می‌تواند کلاهک‌های جنگی متعددی را حمل کند. 
 

 

مقایسه سامانه دفاعی مشترک اسرائیل و آمریکا با امکانات هجومی ایران می‌تواند برخی شاخص‌ها در زمینه وازنه جنگ احتمالی آینده را مشخص نماید.