ماجرای روسری اقتصاد و مانتوی سیاست!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجندرسا به نقل از مهر, علامه سید عبدالحسین شرف‌الدین جمله حکیمانه‌ای دارد که می‌گوید: «لا ینتشر الهدی الا من حیث انتشر الضلال» یعنی هدایت منتشر نمی‌شود جز از همان طریقی که گمراهی منتشر شده است. این جمله را حجت‌الاسلام زائری در کتاب «حجاب با حجاب» مبنای راهکاری می‌داند که باید برای اصلاح وضع بی‌حجابی در کشور پیگیری کرد. و در چند جای کتاب می‌پرسد: مگر بی‌حجاب‌ها با پوستر بی‌حجاب شده‌اند که حالا با پوستر محجبه شوند؟ 

گفتنی است کتاب «حجاب با حجاب» را می‌توانید از نشر آرما و با قیمت ۶۰۰۰ تومان تهیه کنید. این نوشته‌ها گزیده‌هایی از چیزهایی است که  انتخاب شده است؛

- وقتی سیاست و اقتصاد و رفتار و گفتار و قضاوت و تشکیلات اداری اسلامی بود، حجاب زنان هم به طور طبیعی اسلامی خواهد بود و زمانی که روسری اقتصاد کمی کنار رفت و مانتوی سیاست کمی تنگ و کوتاه شد و نظام اداری چکمه پوشید و سیستم قضایی گردن و بازویش را برهنه کرد، به طور طبیعی این واقعیت‌های تلخ در تصویر زنان کوچه و خیابان خودشان را نشان می‌دهند. قضیه همین قدر ساده است. باور کنید (صفحه ۱۵ و ۱۶)

- نوع پوشش و حجاب که در حوزه سبک زندگی مطالعه می‌شود، عارضه و علت است و نه علت؛ و بصیرت اقتضا می‌کند که با آن به عنوان عارضه تعامل شود نه به‌عنوان یک سبب و مساله بالذات. (صفحه ۲۰)

- شهید مطهری این کتاب [مساله حجاب] را زمانی می‌نویسد که زمان طاغوت است و از موضع یک روحانی حرف می‌زند. ولی ما در زمانی حرف می‌زنیم که کل نظام دینی است. حجاب یکی از چیزهایی است که نظام آن را ترویج می‌کند. (صفحه ۴۲)

- من به عنوان یک طلبه می‌گویم تفاسیر قرآن را نگاه کنیم و ببینیم در قرآن و در روایات، دروغ، غیبت و … چقدر قبح دارد و روی پوشش ظاهری چقدر تاکید شده است. سهم هرکدام را باید به اندازه خودش بدهیم. اگر خدا درباره‌ی گران‌فروشی ۵۰ درصد حرف زد، درباره‌ی دروغ ۷۰ درصد، معلوم می‌شود که باید درباره‌ی دروغ بیشتر حساسیت داشت. (صفحه ۴۲)

- [سئوال: وضعیت حجاب در جامعه‌ی ما به لحاظ کیفی الآن چگونه است؟ مطلوب، ایده‌آل، نا مطلوب و یا بحرانی؟] من خلاف معمول می‌خواهم از شما سئوال کنم که آیا وضع عدالت در جامعه‌ی ما مطلوب است؟ آیا وضعیت اخلاق در جامعه‌ی ما مطلوب است؟ آیا وضعیت التزام دینی در جامعه‌ی ما مطلوب است؟ و خیلی آیاهای دیگر. ما اولین مشکل‌مان این‌ست که حجاب را یک موضوع مجرد و جدا از خیلی موضوعات دیگر می‌گیریم و انتظار داریم حجاب خوب بشود. در صورتی که خیلی چیزهای دیگر خوب نیست. حجاب، خروجی و نشان‌دهنده‌ی چیزهای دیگر است. (صفحه ۵۳)

- ما باید متاسفانه اعتراف کنیم که خیلی وقت‌ها به نفاق و ظاهرسازی مردم راضی هستیم. (صفحه ۶۱)

- ما مشکل‌مان این است عدل و قسط را رها کرده‌ایم. بدون تعارف در بین خود ما دروغ گفتن و غیبت کردن آنقدر قبح ندارد که بیرون بودن موی زن دارد. باید بپذیریم که اگر فردی حق کسی را بخورد و یا مثلاً رشوه بگیرد و … خروجی‌اش می‌شود این ظاهر مردم. (صفحه ۶۲)

- تحولات اجتماعی جدید اقتضائاتی دارد که نتایج، دستاوردها و پیامدهایش ممکن است با نگاه سنتی نوعی بی‌حیایی تلقی شود (صفحه ۶۶)

- ما الآن سریال‌های تلویزیونی‌ای داریم که دقیقاً به پسر و دختر جوان آموزش می‌دهد که چگونه با جنس مخالف ارتباط برقرار کند و دوست شوند. در حالی که پوشش آنها هم درست است! یعنی در واقع داریم حیا را مخدوش می‌کنیم. (صفحه ۶۹)

- در حال حاضر اثر تخریبی صدا و سیما در موضوع حجاب از همه‌ی نهادها بیشتر است؛ زیرا موثرترین عامل در شکل‌گیری پوشش مردم در سال‌های گذشته رسانه‌ی ملی بوده است و در بسیاری از موضوعات و به‌ویژه حجاب و عفاف معمولاً موضع‌گیری‌ها و عملکردها بسیار سطحی، شکلی و ظاهرگرایانه است. (صفحه ۷۶)

- راهکار کوتاه مدت این‌که فعلاً در موضوع حجاب هیچ کاری انجام نباید دهیم… زیرا عملکرد ما اثر تخریبی بیشتری بر موضوع دارد… راهکار دوم و بلندمدت این‌ست که به نظر من تمام اجزا و ارکان مختلف باید با یکدیگر عمل کنند؛ یعنی حجاب را باید جزئی از مجموعه‌های دینی ببینیم. اگر قرار است به حجاب و حکم خدا عمل کنیم، قبل از آن باید فرآیندهای دیگر اجرا شده باشد تا حجاب جواب دهد. (صفحه ۷۸ و ۷۹)

- اگر بخواهیم این مشکل را در حل کنیم باید همه‌ی آن کلیت را در نظر بگیریم. ما نمی‌توانیم در رفتار انتخاباتی‌مان غربی باشیم اما در قیافه‌ی جوان‌مان غربی نباشیم. اگر از غرب متاثر شدیم همه‌چیزش با هم می‌آید. نمی‌توانیم پیتزا را با قاشق و چنگال بخوریم چون اقتضائاتی دارد. (صفحه ۸۴)

- تنها چیزی که می‌تواند ما را نجات دهد این است که خودمان فارغ از نهادهای رسمی به میدان بیاییم. این واقعیت دردناک را بگویم که خانواده‌های مذهبی باید خودشان مانند قبل از انقلاب به فکر حفظ بنیان‌های اعتقادی و فضای مذهبی و سالم خانواده‌های خودشان باشند و نمی‌توان به هر چیزی که در جامعه عرضه می‌شود اعتماد کرد. (صفحه ۸۵)

- مهمترین عامل در شخصیت و شکل‌گیری رفتار و روحیات و انگیزه‌های نوجوان «تعلق به گروه» است…. خانواده‌های مذهبی و متدین برای ایجاد پاتوق فرهنگی و دینی باید احساس نیاز کنند. (صفحه ۸۶)

- من وضعیت را اصلاً خوب نمی‌دانم. ولی مساله این است که حجاب یک ویترین و یک آیینه است و در واقع ظاهر یک چیز دیگر را نشان می‌دهد. الآن یک اشتباه استراتژیکی که در تحلیل وضعیت رخ می‌دهد این است که عمده دوستان ما حجاب را به عنوان یک پدیده مستقل ارزیابی می‌کنند. (صفحه ۹۳)

- من واقعاً عقیده دارم اگر کسی در این جامعه با این شرایط محجبه بود، این استثناست. باید دانشمندان بنشینند تحلیل کنند چطور شده این محجبه است! یعنی این‌قدر خانواده، نان حلال، شیر مادر قوی بوده که او محجبه مانده است. چون واقعاً نتیجه این عملکرد حجاب نمی‌شود. (صفحه ۹۶)

- من می‌گویم وضع‌مان در حجاب، از وضع‌مان در عدالت بهتر است. هروقت عدالت‌مان صد شد، آن وقت بگوییم حجاب‌مان دویست شود. (صفحه ۱۰۰)

- همه‌ی آقایان برای خانم‌ها مرتباً حدیث می‌خوانند که حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) فرمودند زن بهتر است در خانه باشد. نه مردی را او را ببیند و نه او مردی را ببیند. من می‌گویم زن امروز ما در مقایسه با انتظارمان از حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) چه نمره‌ای می‌گیرد؟ مرد امروز ما در مقایسه با انتظارمان از امیرالمومنین (علیه‌السلام) چه نمره‌ای می‌گیرد؟ واقعاً وضع زن‌ها بهتر است… ما مرتب حجاب را مطرح می‌کنیم و چیزهای دیگر را نمی‌بینیم. (صفحه 100)