ازدواجی که انتقاد رئیس دفتر مقام معظم رهبری را در پی داشت

وی با اشاره به این‌که رسیدگی به امور فرهنگی، بهداشتی، خدماتی، تربیت نسل جوان و تقویت تدین افراد جامعه یکی دیگر از وظایف حاکمان است، اظهار کرد: “کارگزاران حکومت وظیفه دارند مردم را خداپرست بار بیاورند. حاکم اسلامی باید با شدت در مقابل نفوذ فرهنگی دشمن بایستد.”

موضوع مورد اشاره رئیس دفتر مقام معظم رهبری به نام ازدواج سفید شناخته می شود که به معنای هم خانگی دو دختر و پس ر یا زن و مرد بدون اینکه ازدواجی کنند است. این نوع سبک زندگی هنوز به صورت سونامی درنیامده است اما دارد به رویه تبدیل می شود. البته بیشتر در میان کسانی رواج دارد که در قید و بند مسائل اعتقادی نیستند اما بی توجهی به این مساله ضربات جبران ناپذیری را بر جامعه وارد می کند.

یک نکته بسیار مهمی که حجت‌الاسلام و المسلمین محمدی گلپایگانی به آن اشاره کرده مساله از بین رفتن نسل حلال از جامعه است. قطعا هم خانه بودن دو نامحرم منجر به رابطه نامشروع و احیانا فرزند نامشروع می شود. اگر در این نوع رابطه حتی فرزندی نیز در میان نباشد روابط خارج از عرف در جامعه عادی می شود و بسیاری از حرامهای دیگر حلال جلوه می کند و این در راستای همان از بین رفتن نسل حلال است. برای نسل حرام و نامشروع روابط غیر عادی دختر و پسر، عادی می شود و در مرحله بعد بسیاری از خطاها و بزه ها، حلال به نظر می آید. نسل حرام می تواند تهدید جدی برای یک جامعه باشد.

عادی جلوه دادن این نوع روابط از همان زمان نامگذاری صورت گرفته است؛ ازدواج سفید. ازدواج سفید همان رابطه سیاه و نامشروع است اما کسانی که چنین نامی را برگزیده اند لطف زیادی برای رواج آن انجام کرده اند؛ کنار هم گذاشتن کلمه سفید در کنار کلمه ازدواج. در حالی که اصلا این نوع رابطه نه ازدواج است نه سفید. چیزی که از آن به زندگی مشترک زن و مرد به همراه روابط جنسی بدون ازدواج یاد می شود در فرهنگ آکسفورد “cohabitation” یعنی “همباشی” آمده است، یعنی حتی فرهنگ غرب نیز این رابطه را ازدواج نمی داند و “همباشی” تعریف می کند. (Live together and have a sexual relationship without being married) همچنین واژه “White wedding” به ازدواجی رسمی در کلیسا که در آن عروس لباس سفید می پوشد گفته می شود. اما چطور شده لغت “همباشی” فرنگی به فرهنگ ایران که آمده “ازدواج سفید” نام گرفته است؟!

ریشه کلمه “ازدواج سفید” را که جستجو می کنی اولین بار توسط رسانه های بیگانه، معاند و ضد دین از آن استفاده شده و خبر از رواج آن داده اند و معلوم نیست از آن سر دنیا از کجا فهمیده اند این گونه ازدواج در ایران رواج یافته! دلیل آن نیز مشخص است؛ تابو شکنی و حرمت زدایی از جامعه و رواج و عادی سازی نوعی رابطه نامشروع و نامتناست با فرهنگ ایران. بعد از آن نیز متاسفانه رسانه های داخلی از روی غفلت برای اینکه از قافله عقب نمانند و به آسیب شناسی آن بپردازند و یا برای فروش خود یا کلیک مخاطبان خود خوراک تهیه کنند از این واژه استفاده کرده اند و متاسفانه برخی کارشناسان، روانشناسان و مسئولان نیز با استفاده از آن به فراگیری واژه دامن زده اند.

افزایش زندگی مجردی جوانان در شهرهای بزرگ ایران، مخصوصا تهران که در سالهای اخیر به علت مهاجرت برای تحصیل و کار و یا افزایش سن ازدواج و تمکن مالی برخی قبل از ازدواج پیش آمده، دلیل بر رواج این نوع “همباشی” نیست. همچنین ممکن است افراد بسیار معدودی که تقیدات دینی و اخلاقی ندارند به قصد ایجاد رابطه جنسی نامشروع مدت محدودی با هم زیر یک سقف باشند اما این را نمی توان یک نوع زندگی مشترک و “همباشی” با قواعد غربی آن نامید بلکه فقط یک رابطه نامشروع و غیر عرف است.

حساسیت مسوولان رده بالا نشان می دهد که این گونه مسائل در حال رواج است و قطعا این می تواند زنگ خطر را برای جامعه به صدا درآورد. روابط نامشروع و غیر عادی را می تواند نقطه آغازین انحراف جامعه دانست، انحرافی که از مدت ها پیش در برخی خانواده ها آغاز شده است. بسیاری از خانواده ها هستند که با ازدواج فرزندان خود مخالف هستند در عین حال که با ایجاد رابطه دختر و پسر خود با جنس مخالف مشکلی ندارند! به عبارت بهتر برخی از والدین امروزی حاضر هستند دخترانشان دوست پسر و پسرانشان دوست دختر داشته باشند اما آن ازدواج یا ازدواج موقت نکنند! یا بسیاری از پسران حاضرند با جنس مخالف خود رابطه نامشروع داشته باشند اما صیغه محرمیت نخوانند! به عبارت بهتر برای آنها حاضرند گناه کنند اما برای حلال کردن همان رابطه رودربایستی می کنند! چه بخواهیم چه نخواهیم این روابط غیرعادی در حال رواج است و مسوولان فرهنگی طرحی نو دراندازند تا شاهد روابط نامشروع با نامهایی سفید نباشیم.