وقتی ناخواسته در حق خویش و دیگران جفا می‌کنیم

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی بیرجند رسا    به نقل  از ایکنا،زن یا دختری که با جلوه‌گری در خیابان توجه جوانی را به خود جلب می‌کند که هیچ امکانی برای تشکیل زندگی مشترک ندارد، به این موضوع فکر کرده است که با سلامت روان این شخص چه می‌کند. آیا ممکن نیست این جوان دچار ناراحتی‌های روحی مانند افسردگی شود.

در مثال شاید بتوانیم این مورد را مشابه با شرایطی بدانیم که فردی در جلوی انسان روزه‌دار بدون هیچ ملاحظه‌ای روزه‌خواری می‌کند. اگر شخص با قرار گرفتن در این شرایط وسوسه شود که روزه‌اش را باز کند، آیا فرد روزه‌خوار در گناه او سهیم نیست...

تأثیر بی‌حجابی بر سلامت روان

در جامعه‌ای که همه سخن از بالارفتن سن ازدواج به دلایل مختلف فردی و اجتماعی می‌گویند، بی‌انصافی نیست که به جای کمک به یکدیگر برای سالم ماندن روح و جسم با بی‌حجابی و جلوه‌گری آتش خفته غریزه جنسی را شعله‌ور کنیم.

به یقین خیلی از آنانی که اهل مراعات حجاب نیستند، در عمق جان خویش به تعالیم دینی علاقه دارند و بدین جهت مایل نخواهند بود که زمینه‌ساز دوری و فاصله گرفتن دیگران از پاکی درون را به وجود بیاورند و این مهم با تبیین آسیب‌های بی‌حجابی برای آنان محقق می‌شود.

در همه جوامع زنان به علت‌های مختلف مانند دوران بارداری و زایمان زودتر از مردان شکسته می‌شوند و زمانی که به سنین میانسالی می‌رسند معمولاً جذابیت‌های ظاهری آنان کاسته می‌شود، اما به طور طبیعی علاقمندند همچنان برای همسرشان خواستنی و عزیز باقی بمانند.

با توجه به این نکته وقتی زن یا دختر جوانی با نمایش زیبایی‌های ظاهری جلوه‌گری می‌کند موجب دلواپسی آن زن میانسال را فراهم می‌کند که مبادا با این جلوه‌گری‌ها اندکی از محبت همسرش به او کاسته شود...آیا این نوعی ظلم در حق کانون گرم خانواده‌ها نیست؟

نتیجه رقابت بر سر ظاهر جز افسردگی نیست

از طرفی نمی‌توان از این نکته غافل شد که برای دختران جوان زیبایی ظاهر یکی از مسائل مورد توجه و دارای اهمیت است اما ظاهر یکی از مواردی است که انسان نمی‌تواند در آن دخل و تصرفی داشته باشد.

با دقت در این مطلب اغراق نیست اگر بگوییم دخترانی که به طور طبیعی از زیبایی ظاهری برخوردارند با آرایش و جلوه‌گری زمینه رقابت غیر منطقی بر سر داشتن ظاهری زیباتر از دیگران بوجود می‌آورند که نتیجه آن جز افسردگی بین زنان و دخترانی که بهره‌ای از زیبایی ظاهر ندارند نخواهد بود هر چند در ابعاد دیگر توانمندی‌هایی داشته باشند که قابل تحسین باشد.

آیا واردات بیش از حد لوازم آرایشی، تعداد قابل توجه عمل‌های جراحی زیبایی و مدهای مختلف لباس وغیره، چیزی جز همین رقابت نامعقول نیست. بحث بر سر تنوع و لزوم توجه داشتن به ظاهر در حد معقول و منطقی نیست اما کسی که با صرف هزینه‌های هنگفت از دسترنج خویش تلاش می‌کند تا اندکی از توجه دیگران را به خود جلب کند آیا بر خود ستم نمی‌کند؟

کاش جامعه ما به سمتی حرکت کند که بیش از صورت آراسته، سیرت زیبا دارای اهمیت باشد، در این شرایط است که همگان تلاش خواهند کرد که در میدان تقوا و علم از دیگران عقب نمانند.